Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

BİR KİŞİYE SÖYLE SÖZÜ

Bir kişiye söyle sözü,
Kim manadan haberi var.
O kişiye ver gönlünü,
Canında aşk eseri var.

Şunun kim dışı hoşdurur,
Bil onun içi boşdurur.
Dün gün öten baykuşdurur,
Sanma bütün duvarı var.

Bir devlengiç yuva yapar,
Yürür ilden yavru kapar.
Doğan ileyinden sapar,
Zir’elinde muradı var.

Yoktur doğanla birliği,
Ya Hakk’a lâyık dirliği.
Şu kişiden um erliği,
Onun safâ nazarı var.

Sûret ile çoktur âdem,
Değmesinde yoktur kadem.
Evvel âhır o piş kadem,
Muhammed din serveri var.

Erenler yoludur meşe,
Meşe kolaydır kolmaşa.
Meşe olan yerde paşa,
Harâmi çok Anter’i var.

Şeyh ü dânişmend ü velî,
Cümlesi birdir er yolu.
Yunus'tur dervişler kulu,
Taptuk gibi serveri var.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü