Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

EY BENİ AYIPLAYAN

Ey beni ayıplayan, gel beni aşktan kurtar,
Elinden gelmez ise söyleme fâsid haber.

Hiç kimesne kendinden hâlden hâle gelmedi,
Cümlemizin hâlini maşuk eder mukarrer.

Âşıkların her hâli maşuk katında biter,
Sözün var ona söyle benim arada nem var.

Her kim aşk kadehinden içti ise bir cura,
Ona ne yad, ne biliş, ona n’esrik, ne humar.

Dost yüzünden nikabı her kim giderdi ise,
Hicab kalmadı ona artık ne hayr ü ne şer.

Şeriat edebinden korkarım söylemeğe,
Yok ise eydeyidim daha ayrıksı haber.

Dost kılıçından Yunus ölürse gam değil,
Dost göğünden uyanan, maşuk burcundan doğar.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü