Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

EY DÜNYAYI SEVEN KİŞİ

Ey dünyayı seven kişi,
Bir gün koyup gitmek gerek.
Senin dileğinle değil,
Naçardır, ne etmek gerek?

Gözün ile gördüğünü,
Şu hasretin olanları.
Akil isen an bunları,
Her kimseyi anmak gerek.

Şu kahr ile kazandığın,
Bir gün kalısar körlüğe.
Şu mal ki körlüğe kalır,
Şaylığa harc etmek gerek.

Kudret kandilinden senin,
Destur ile indi canın.
Bir gün geri gel deniser,
Şu sözü işitmek gerek.

Ne hak buyruğun tutarsın,
Ne kul sözün işitirsin.
Hiç bilmezsin mana nedir?
Ne dilde çağırmak gerek?

Uydun bu nefsin sözüne,
Battın günah denizine.
Çirk getirdin can yüzüne,
Tövb'eteğin tutmak gerek.

Yunus, şimdi sen dil ile,
Ben Hakkı severim deme.
O padişah hazretine,
Görklü meta iltmek gerek.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü