Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

EY YARENLER EY KARDAŞLAR -4-

Ey yârenler ey kardaşlar, görün beni n’ittim ahî,
Ere erdim, eri buldum, er eteğin tuttum ahî.

Canım bir gözsüz can idi, içi dolu sen ben idi,
Tuttum miskinlik eteğin, ben menzile yettim ahî.

Korkar oldum bir Tanrı’dan, bâzâr oldum yatlı hudan,
İşbu işim sağıncıla, ben yoluma gittim ahî.

Giderdim gönülden kîni, kin tutanın yoktur dîni,
Ey yârenler, ben bu sözü uludan işittim ahî.

Anladım kendi hâlimi, gözledim doğru yolumu,
Tuttum ulular eteğin, Hazret’e ben yettim ahî.

Âşık isen miskin Yunus, Hazret’e tutgıl yüzünü,
Anlayana gevherdürür, söz sarrafa sattım ahî.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü