Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

EY YARENLER KİM İŞİTTİ

Ey yârenler kim işitti âşık tövbe ettiğini,
Ya kim işitti denize od düşüben tuttuğunu.

Şâhım senin aşkın odu düştü gönül deryâsına,
Aceblerler kaynayıban marifetler bittiğini.

Yüzbin İsâ ile Mûsâ aşkından ser-gerdan gezer,
Aceblerler beni dahî aşk nihengi yuttuğunu.

Yüzgeçlik öğrenmeyen kul ko girmesin bu denize,
Aşk deryâsı dipsizdürür aceblemen battığını.

Sarraflığı öğrenmeyen bu gevheri boncuk sanır,
Varır verir yok nesneye bilmez neye sattığını.

Her kim onun dîdârını bunda ayan görmez ise,
Yarın ol ser-gerdan geze hiç bilmeye nittiğini.

Yunus aydır er kuluyum, Taptuğ’umuz dost yüzüdür,
İşbu söze inanmayan edebilsin ettiğini.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü