Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

KOGIL DÜNYA BEZEĞİNİ

Kogıl dünyâ bezeğini, bu dünyâ yeldir ya hayâl,
Ne kılısar bize vefâ, çünkü pusudadır zevâl.

İsteme ömr-i fânîyi, dünyâ kime kaldı bâkî,
Yüz bin melik yüz bin sultan râyegân kodu mülk ü mâl.

Nice uzun endişeler yoldaş idi bizim ile,
Dost fikretinden artığı cümleten fânîdir battâl.

Algıl kendi elin ile gene kendi hisâbını,
Yoksa serhengler elinde katı yaramaz olur hâl.

Öldür nefsin dileğini ilet teneşir üstüne,
Yoksa keksiz ölüceğiz ferman olur sana gassâl.

Her kim sana sorar ise i’tikadın nedir Hakk’a,
Öpgil elini ayağın budur cevâbına suâl.

Yunus sana farîzâdır işbu sırât-ı müstakîm,
İleyinde haşre-neşre Hakk’al-yakîn gerek visâl.

Yunus Emre

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü