Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

KOGIL ÖLÜM ENDİŞESİN

Kogıl ölüm endişesin, aşıklar ölmez bâkîdir,
Ölüm âşıkın nesidir, çünkü nûr-ı ilâhidir.

Ölümden ne korkarsın, çünki Hakk’a yararsın,
Belk’ebedi varasın, ölmek fâsidler işidir.

Nazar kıl bu gevhere, bu gizli gence nura,
Nur kaçan yayıvara, kendi nazargâhıdır.

Kalû belâ denmeden, kendimde bile idik,
Key anlagıl neydiğin, bilişin kandağıdır.

Ezeli biliş idik, birliğe bitmiş idik,
Mevcûdat düştü ırak, vücud can yatağıdır.

Bu ezeli birliği, ya cihanda dirliği,
Ya bu gönül birliği, can kudret budağıdır.

Yatlık yoktur bilene, dirlik tutagelene,
Bilelik söyleyene, vuslat yolu kavidir.

Hükmü revan mülküne, o işin kendi bile,
Çün iş geldi hâsıla, bu mülk varlık evidir.

Yunus beşâret sana, gel derler dosttan yana,
O kimseye o ana, "Kullun yerci" aslıdır.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü