Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

PADİŞAHLIK SENİNDİR

Pâdişahlık senindir heybetin var,
Yarattın yeri göğü kudretin var.

Bî nişansız nişânın kmse bilmez,
Eğerçi bî nihâyet âyetin var.

Nice ayda bile dil niteliğin,
Dile getirmeğe bin bir adın var.

Ne oran u kiyas, ne nakş u nişan,
Ne miyan u kenar nihayetin var.

Ne renk ü şekl ü, hem ne cism, ne hod resm,
Ne kadd ü kametin, ne suretin var.

Cümle ins ü melek vuhûş ı tuyûr,
Kamûnun üstüne ibâdetin var.

Na dünyâ âhıret, ne kâf u kâf,
Bular katre deryâ melekûtun var.

Ne hod var intiha, ne hadd mekan hem,
Ne bir eniyetin keyfiyetin var.

Akıllar mat olur niteliğinden,
Ki bir zerrede bin bir ibretin var.

Selaser dop dolu yer ü gök üzre,
Yürür bu kudretin, hoş mülketin var.

Ne reng ü ne şekil, ne kad ne kâmet,
Ne cevher, ne araz, ne sûretin var.

Senindir arş u kürsî levh u kalem,
Döner çerh yer durur, hoş hikmetin var.

Bu yüz yiğîrmi dört bin nebîye,
Gece Miraç, gündüz münâcâtın var.

Musahhardur kamu emrin içinde,
Cem’i kullarına mürüvvetin var.

Dörtyüz kırk dört tabakat evliyâya,
Verilmiş onlara kerâmetin var.

Altı bin altıyüz altmış altı,
Okunur halk üzere âyetin var.

Değil Yunus’a bes ya rahmeti çok,
Kamu günahlılara rahmetin var.

Yunus Emre

0 yorum:

ANTOLOJİ

Toplam Sayfa Görünümü