ERENLERİN YOLLARI İNCEDEN İNCEYİMİŞ

Erenlerin yolları inceden inceyimiş,
Süleyman’a yol kesen şu bir karıncayımış.

O karınca söyledi Süleymân'a yol dedi,
O karınca söylediği cevap alıncayımış.

Götürmedi kimsene kimsenenin gücünü,
Güç götürdüm diyenler eli erinceyimiş.

Kim kime ne der ise, eğer hayır, eğer şer,
Allah verir cezasın gele yol inceyimiş.

Gönlüm bana söylerdi, seni severem derdi,
Gönlüm seni sevdiği dosta erinceyimiş.

Gönlüm der ki varayım, sana geri geleyim,
Gönlüm uyduğu bana dostu buluncayımış.

Yarenlerim derler ki; aşık melamet gerek,
Geldi benim başıma o söz yerinceyimiş.

Aşığın gözyaşları gece gündüz dökülür,
Aşık kan ağladığı maşuk soruncayımış.

Dört kitabın manasın okudum tahsil kıldım,
Aşka gelince gördüm bir ulu heceyimiş.

Ben dervişim diyenler, haramı yemeyenler,
Haramın yenmediği ele girinceyimiş.

Derler ki filan öldü, mülkiyle malı kaldı,
O malın irkildiği ıssı ölünceyimiş.

İki kişi söyleşir Yunus’u görsem diye,
Biri der ki; ben gördüm, bir aşık kocayımış.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Erenlerün yolları inceden inceyimiş
Süleymân'a yol kesen şol bir karıncayımış

Ol karınca söyledi Süleymân'a yol didi
Ol karınca söyledügi cevâb alıncayımış

Götürmedi kimsene kimsenenün güçini
Güç götürdüm diyenler eli irinceyimiş

Kim kime ne dirise eger hayr u eger şer
Allah virür cezâsın gele yol inceyimiş

Gönlüm bana eydürdi seni severem dirdi
Gönlüm seni sevdügi dosta irinceyimiş

Gönlüm eydür varayın sana girü geleyin
Gönlüm uydugı bana dostı bulıncayımış

Yârenlerüm eydürler ‘âşık melâmet gerek
Geldi benüm başuma ol söz yirinceyimiş

‘Âşıkun gözi yaşı dün-gün dökülür durmaz
‘Âşık kan agladugı ma'şûk sorıncayımış

Dört kitâbun ma'nîsin okıdum tahsîl kıldım
‘Işka gelicek gördüm bir ulu heceyimiş

Ben dervîşem diyenler harâmı yimeyenler
Harâmun yinmedügi ele girinceyimiş

Eydürler fülân öldi mülkile mâlı kaldı
Ol mâlun irkildigi ıssı ölinceyimiş

İki kişi söyleşür Yûnus'ı görsem diyü
Biri eydür ben gördüm bir ‘âşık kocayımış

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar