GÖNÜL NİCE DOLANA

Gönül nice dolana, maşukun bulmayınca,
Kimse aşık mı olur gönülsüz kalmayınca.

Gönüldür seven onu, esir eyleyen seni,
Kimi azat eylersin, sen azat olmayınca.

Boynu zincirli geldik, key katı esir olduk,
Er nazar eylemedi halimiz bilmeyince.

Bir yanadan ararlar, ayrık nesne sanırlar,
Pahasın ne bilesin, sen satın almayınca.

Pahası canın onun, mal ile davar değil,
Sevdik mi ele girer, sevdikler vermeyince.

Cana nice aşıksın bu kayıttan geçmezsin,
Deryadan ne alasın ırmakdan geçmeyince.

Dostu nerde bulasın, sende durmak ile sen,
O imaret eylemez, sen viran olmayınca.

Sözü Yunus'tan işit, kibir kılma tut öğüt,
İmaret olmayasın ta harap olmayınca.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Gönül nite dölene ma‘şûkın bulmayınca
Kimse ‘âşık mı olur gönülsüz kalmayınca

Gönüldür seven anı esîr eyleyen seni
Kimi âzâd eylersin sen âzâd olmayınca

Boynı zencîrlü geldük key katı esîr olduk
Er nazar eylemedi hâlümüz bilmeyince

Bir yanadan ararlar ayruk nesne sanurlar
Bahâsın ne bilesin sen satun almayınca

Bahâsı cânum anun mâlıla tavar degül
Sevdük mi ele girür sevdükler virmeyince

Câna niçe ‘âşıksın bu kayıddan geçmezsin
Deryâdan ne alasın ırmakdan geçmeyince

Dostı kanda bulasın sende durmagıla sen
Ol ‘imâret eylemez sen vîrân olmayınca

Sözi Yûnus'dan işit kibir kılma dut ögüt
‘İmâret olmayasın tâ harâb olmayınca

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar