ACEP DEĞİL SENİN İÇİN

Acep değil senin için, bir can feda kılar isem,
Senin varlığın can yeter, hoştur cansız kalır isem.

Senin yüzün göreceğiz canım sana gitti idi,
Senin sevgin bana yeter, her nerde kim olur isem.

Senin tadın almayana, sözüm acep kelecidir,
Ne canım var, ne diriyim bir dem sensiz olur isem.

Baki suyun içmiş iken belirmez ölüm çeşnisi,
Nice zeval ere bana sevmek ile varır isem.

Nice ki ben seni sevem, ecel eri eremesin,
Nasıl sunar Azrail el, ben seni canlanır isem.

Eğer suretim düşerse, nice noksan ere bana,
Kadimi zerrenim senin, nice düşüp durur isem.

Daha elest belirmeden ben aşık idim o maşuk,
Gözüm şaşı bakmaz benim, yüz bin kaba girer isem.

Daha cihana gelmeden, canım onu sever idi,
Minnet değildir Yunus'a, nice tapı kılar isem.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

‘Aceb degül senün içün ger cân fidî kılurısam
Senün varlıgun cân yiter hoşdur cânsuz kalurısam

Senün yüzün göricegiz cânum sana gitdiyidi
Senün sevgün bana yiter her kanda kim olurısam

Senün dadun almayana sözüm ‘aceb kelecidür
Ne cânum var ne diriyem bir dem sensüz olurısam

Bâkî suyın içmiş iken belürmez ölüm çeşnisi
Niçe zevâl ire bana sevmegile varurısam

Niçe ki ben seni sevem ecel eli irmeyiser
Kaçan sunar ‘Azrâîl el ben seni cânlanurısam

Ger sûretüm düşerise niçe noksân ire bana
Kadîmî zerrenem senün niçe düşüp tururısam

Dahı Elest belürmedin ‘âşıkıdum sen ma'şûka
Gözüm şaşı bakmaz benüm yüz bin kaba girürisem

Dahı cihâna gelmedin cânum seni sevmişidi
Minnet degüldür Yûnus'a niçe tapu kılurısam

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar