BU DÜNYAYA GELEN KİŞİ

Bu dünyaya gelen kişi, ahir yine gitse gerek,
Misafirdir vatanına, bir gün sefer etse gerek.

Vade kıldık o dost ile biz bu cihana gelmeden,
Nere kadar eğleniriz, o vademiz yetse gerek.

Biz de varırız o ile, nasıl ki vademiz gele,
Kişi varacağı yere, gönlünü berkitse gerek.

Gönül nice berkitmeye dost iline giden yola,
Aşık kişiler canını bu yola harc etse gerek.

Can niye ulaşır ise, akıl da ona harc olur,
Gönül neyi sever ise, dil onu şerh etse gerek.

Acep midir aşık kişi, maşuğunu zikrederse,
Aşk başından aşacağız gönlünü zar etse gerek.

Yunus şimdi sever isen, ondan haber ver sen bize,
Aşığın odur nişanı, maşuğun söylese gerek.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Bu dünyeye gelen kişi âhir yine gitse gerek
Müsâfirdür vatanına birgün sefer itse gerek

Va‘de kılduk ol dostıla biz bu cihâna gelmedin
Pes ne kadar eglenevüz ol va‘demüz yitse gerek

Biz de varavuz ol ile kaçan ki va‘demüz gele
Kişi varacagı yire gönlini berkitse gerek

Gönül niçe berkitmeye dost iline giden yola
‘Âşık kişiler cânına bu yola harc itse gerek

Cân neye ulaşırısa ‘akıl da ana harc olur
Gönül neyi severise dil anı şerh itse gerek

‘Aceb midür ‘âşık kişi ma'şûkını zikr iderse
‘Işk başından aşıcagaz gönlini zâr itse gerek

Yûnus imdi sever isen andan haber virgil bize
‘Âşıkun oldur nişânı maşûkın eyitse gerek

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar