CAN BİR ULU KİMSEDİR

Can bir ulu kimsedir, ten onun aletidir,
Her ne lokma yer isen, bedenin kuvvetidir.

Ne denli yer isen çok, o denli yürü sen tok,
Cana hiç assı yok, hep suret maslahatıdır.

Bu can nimeti kanı, gelin bulalım onu,
Asayiş kılan canı, evliya sohbetidir.

Sohbet canı semirtir, hem aşığın ömrüdür,
Hakk Çalab’ın emriyle erenin himmetidir.

Erenin yüzü suyu, himmeti Arş’tan ulu,
Kimi görsen bu hulu eren inayetidir.

İnayet onun işi, anlamaz değme bir kişi,
Bil ki bu hüma kuşu, aşıklar devletidir.

Yunus’un yanar içi, kamudan gönlü kiçi.
Soya sayılmamak suçu, erenin himmetidir.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Cân bir ulu kimsedür beden anun âletidür
Her ne lokma yirisen bedenün kuvvetidür

Ne denlü yirisen çok ol denlü yürisen tok
Câna hîç assı yok hep sûret maslahatıdur

Bu cân ni‘meti kanı gelün bulalum anı
Asâyiş kılan cânı evliyâ sohbetidür

Sohbet cânı semirdür hem ‘âşıkun ‘ömridür
Hak Çalab'un emrile erenün himmetidür

Erenün yüzi suyı himmeti ‘Arş'dan ulı
Kimi görsen bu hûlı eren ‘inâyetidür

‘İnâyet anun işi anlamaz degme kişi
Bilgil bu hümâ kuşı ‘âşıklar devletidür

Yûnus'un yanar içi kamudan gönli kiçi
Soya sayılmamak suçı erenün himmetidür

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar