CÜMLE ALEM TERKİN VURUP

Cümle alem terkin vurup, dost ben terkin vuramazım,
Ondan ayrı buçuk saat ben onsuzun duramazım.

Ondan ayrı dirliğim dirlik durur değil benim,
Kadim odur görür beni, ben ölüyüm göremezim.

Huri gelip ey der ise, gönül bana vergi diye,
Dosttan artık kimseneye ben gönlümü veremezim.

Dost diye geçti bu ömrüm, başarmadım dost kulluğun,
Koyam başara o beni, ben hiç iş başaramazım.

Bir kezden o oldum ahi, benden umut yoktur bana,
Ben o isem pes o hani, ben bu sırra eremezim.

Dostlar öğüt verir bana, git var onun yakınından,
Daha yakın varam meğer ordan ayrık varamazım.

Değmeler ey der Yunus'a, katlan bugün yarın diye,
Cehd edeyim bugünümü yarına irgöremezim.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Cümle ‘âlem terkin urup ben dost terkin urımazam
Andan ayru buçuk sâ‘at ben ansuzın durımazam

Andan ayru diriligüm dirlik degül durur benüm
Kadîm odur görür beni ben ölüyem görimezem

Hûrî gelüp eydürise gönül bana virgü diyü
Dostdan artuk kimseneye ben gönlümi virimezem

Dost diyü geçdi bu ‘ömrüm başarmadum dost kullıgın
Koyam başara ol beni ben hîç iş başarımazam

Bir kezden ol oldum ahî benden ümîd yokdur bana
Ben olısam pes ol kanı ben bu sırra irimezem

Dostlar ögüt virür bana gitgil anun yakınından
Daha yakın varam meger andan ayruk varımazam

Degmeler eydür Yûnus'a katlan bugün-yarın diyü
Cehd ideyim bugünümi yarına irgürimezem

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar