MÜSLÜMANLAR KİM GÖRMÜŞTÜR AŞIK TÖVBE ETTİĞİNİ

Müslümanlar kim görmüştür aşık tövbe ettiğini,
Ya kim işitti denize od düşürüp tüttüğünü.

Şahım senin aşkın odu düştü gönül deryasına,
Aceblemen kaynar iken marifetler bittiğini.

Yüzbin İsa ile Musa aşkından sergerdan gezer,
Aceblemen beni dahi aşk nihengi yuttuğunu.

Yüzmesini öğrenmeyen kul girmesin bu denize,
Aşk denizi derin olur, aceblemen battığını.

Sarraflığı öğrenmeyen bu gevheri boncuk sanır,
Varır verir yok nesneye bilmez neye sattığını.

Her kim onun didarını burda ayan görmez ise,
Yarın o sergerdan geze, hiç bilmeye n'ettiğini.

İşte bu Yunus sözüdür, Taptuğ’umuz dost yüzüdür,
İşbu söze inanmayan diyebilsin dediğini.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Müslümânlar kim görmişdür ‘âşık tevbe itdügini
Yâ kim işitdi denize od düşüben tütdügini

Şâhum senün ‘ışkun odı düşdi gönül deryâsına
‘Aceblemen kaynayuban ma‘rifetler bitdügini

Yüz bin ‘Îsâ'yilen Mûsâ ‘ışkıla ser-gerdân gezer
‘Aceblemen beni dahı ‘ışk nihengi yutdugını

Yüzgeçlik ögrenimeyen kul girmesün bu denize
‘Işk denizi derin olur ‘aceblemen batdugını

Sarrâflıgı ögrenmeyen bu gevheri boncuk sanur
Varur virür yok nesneye bilmez neye satdugını

Her kim ol dost dîdârını bunda ‘ıyân görmezise
Yarın ol ser-gerdân geze hîç bilmeye n'itdügini

Uşda miskîn Yûnus eydür Tapdug'umuz dost yüzidür
İnanmayan işbu söze eydebilsin eytdügini

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar