BU ÖMRÜM YOK YERE

Bu ömrüm yok yere harc etmişim ben,
Canımı gör ne oda atmışım ben.

Kimesne kimseye etmemiş ola,
Onu ki kendime ben etmişim ben.

Amelim rahtını dürdüm götürdüm,
Kamu assım ziyana satmışım ben.

Cihanda bir sınık saksıdan ötrü,
Günahım yabana ben atmışım ben.

Amelim ne ki varsa hep riyadır,
Acep ne ihlası unutmuşum ben.

Geceye eresini kimse bilmez,
Emelin başını uzatmışım ben.

Dükeli ömrümü harcına sürdüm,
Ziyandan bellidir, ne ütmüşüm ben?

Ağıya bal diye parmak uzattım,
Aşıma zehri katil katmışım ben.

Biçare Yunus'un çoktur günahı,
Onun dergahına yüz tutmuşum ben.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Bu ‘ömrüm yok yire harc itmişem ben
Cânumı gör ne oda atmışam ben

Kimesne kimseye itmemiş ola
Anı kim kendüme ben itmişem ben

‘Amelüm rahtını dirdüm götürdüm
Kamu assum ziyâna satmışam ben

Cihânda bir sınuk saksıdan ötrü
Güherlerüm ziyâna satmışam ben

‘Amelüm ne ki varsa hep riyâdur
‘Acebdür ihlâsı unutmışam ben

Giceye iresini kimse bilmez
Tûl-ı emel başın uzatmışam ben

Dükeli ‘ömrini harcına sürdi
Ziyândan bellüdür ne ütmişem ben

Aguya bal diyü barmak uzatdum
Aşuma zehr-i kâtil katmışam ben

Bî-çâre Yûnus'un çokdur günâhı
Anun dergâhına yüz tutmışam ben

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar