O DÜRRİ YETİMEM Kİ

O dürri yetimem ki görmedi beni umman,
Bir katreyim illa ki ummana benim umman.

Gel mevci acayip gör, deryayı nihan gözle,
Bu sonsuz denizlerde katrede olur pinhan.

Dem vurmaz idi Mansur tevhidi Enel Hak'tan,
Aşk darına dost zülfü asmıştı beni uryan.

Bu alem-i kesrette sen Yusuf ve ben Yakub,
O alem-i vahdette ne Yusuf ve ne Kenan.

Bunda demeden Mecnun, Leyla adını mevzun,
Ne Leyla idim onda ne Mecnun-ı sergerdan.

Ya nun sin ulaşmadan, can kuyuya düşmeden,
Aşk dad ile mest geldik, hem mest gideriz bundan.

Bu cismim belasıdır adım Yunus olduğu,
Zatım sorar olursan sultana benim sultan.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Ol dürr-i yetîmem ki görmedi beni ‘ummân
Bir katreyem illâ ki ‘ummâna benem ‘ummân

Gel mevc-i ‘acâib gör deryâ-yı nihân gözle
Zî-bahr-i nihâyetsüz katrede olur pinhân

Dem urmazıdı Mansûr tevhîd-i Ene'l-Hak'dan
‘Işk dârına dost zülfi asmışdı beni ‘uryân

Bu ‘âlem-i kesretde sen Yûsuf u ben Ya'kûb
Ol ‘âlem-i vahdetde ne Yûsuf u ne Ken‘ân

Bunda dimeden Mecnûn Leylâ adını Mevzûn
Ne Leylâ idüm anda ne Mecnûn-ı ser-gerdân

Yi-nûn-sîn ulaşmadın cân kuyuya düşmedin
‘Işk dadıla mest geldük hem mest giderüz bundan

Bu cismüm belâsıdur adum Yûnus oldugı
Zâtum sorar olursan sultâna benem sultân

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar