AŞK ODU DÜŞTÜ CANIMA

Aşk odu düştü canıma, yakıp beni yandırmağa,
Yedi deniz suyu yetmez, susuzluğum kandırmağa.

Yedi deniz suyu n'ider, susamış aşık canına,
Şeyhim yüzü gerek bana, gördükçe baş indirmeğe,

Şeyhim görem baş indirem, el kavşuram karşı duram,
Kendimi derem devşirem, dost iline göndermeğe.

Dost vurdu yüreğe yare, yaram onulmaz ne çare,
Şu gönlüm düştüğü yere, elim ermez döndürmeğe.

Döndürür erin nefesi, ericeğiz Tanrı hası,
Siler gönüllerden pası, yerine nur doldurmağa.

Hem elim alıp kaldırır, şad edip beni güldürür,
Gönlüme rahmet doldurur, eri Hak'ı bildirmeğe.

Yunus ko yalan davayı, gel arıta ko sivayı,
Gönlün evini kız eyle, dost gelecek kondurmağa.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

‘Işk odı düşdi cânuma yakup beni yandurmaga
Yidi deniz suyı yitmez susalıgum kandurmaga

Yidi deniz suyı n'ider susamış ‘âşık cânına
Şeyhüm yüzi gerek bana gördükde baş indürmege

Şeyhüm görem baş indürem el kavşuram karşu turam
Kendümi direm divşürem dost iline göndermege

Dost urdı yürege yare yaram onulmaz ne çâre
Şu gönlüm düşdügi yire elüm irmez döndürmege

Döndürür erün nefesi iricegiz Tanrı hâsı
Siler gönüllerden pâsı yirine nûr toldurmaga

Hem elüm alup kaldurur şâd idübeni güldürür
Gönlüme rahmet toldurur eri Hak'ı bildürmege

Yûnus ko yalan da‘vîyi gel arıta ko sivâyı
Gönlün evüni kız eyle dost gelicek kondurmaga

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar