DİN VE MİLLETTEN GEÇER AŞK ESERİNİ DUYAN

Din ve milletten geçer aşk eserini duyan,
Mezhep ve dîn mi seçer kendini yoğa sayan.

Aşk kime ki ererse, kendinden gayrı komaz,
Aşkdan zerre ayrılmaz kendiliğinden duyan.

Uçmak'tan umusı yok, Tamu'dan korkusu yok,
Kendözün yavı kılıp hayr ve şer elden koyan.

O benim derse reva, benliğin bilen hata,
Terk eyleyerek rıza, akl koyup aşka uyan.

Aşıkları sorarsan mezhepsiz ve milletsiz,
Yolda kalıpdır sakın gece ve gündüz sayan.

Küfr ve iman o yolda, kara zarara geçmez,
Kardan ziyandan fariğ varlıgı levhin yuyan.

Yunus sen beni gider, her ne eder dost eder,
Aczini bil ebsem ol, var aşk rengine boyan.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Dîn ü milletden geçer ‘ışk eserini tuyan
Mezheb ü dîn mi seçer kendüyi yoga sayan

‘Işk kime kim irerse kendüden gayrı komaz
‘Işkdan zerre ayrılmaz kendüliginden tuyan

Uçmak'dan umusı yok Tamu'dan korkusı yok
Kendözin yavı kılup hayr u şer elden koyan

Ol benem dirse revâ benligin bilen hatâ
Terk eyleyüben rızâ ‘akl koyup ‘ışka uyan

‘Âşıkları sorarsan bî-mezheb ü bî-millet
Yolda kalupdur sakın gice vü gündüz sayan

Küfr ü îmân ol yolda assı-ziyâna geçmez
Assı ziyândan fârig varlıgı levhin yuyan

Yûnus sen beni gider her ne ider dost ider
‘Aczüni bil ebsem ol var ‘ışk rengine boyan

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar