MUHAMMED İLE BİLE MİRACA ÇIKAN BENİM

Muhammed ile bile miraca çıkan benim,
Ashabı Suffa ile yalıncak olan benim.

Sabırla kanaati hoş verirken onlara,
Kırk kişi bir gömleğe kanaat kılan benim.

Kırkından birisine çaldım idi neşteri,
Kırkından kan akıtıp ibret gösteren benim.

Adem Peygamber ile Havva yaratılmadan,
Uçmak'tan sürülüben o müflis olan benim.

Musa Peygamber ile bin bir kelime kıldım,
İsa Peygamber ile göklere çıkan benim.

İbrahim Ethem vakti, terketti tacı tahtı,
Allah aşkına baktı, o sırrı duyan benim.

Abdürrezak o derviş, yoldaş edindi beni,
Hallacı Mansur ile dara asılan benim.

Ömer ile adalet ve doğruluk işledim,
Oğluyla fısk eyleyip hadde basılan benim.

Adımı Yunus taktım, sırrım aleme caktım,
Levhi kalemden önce dilde söylenen benim.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

Muhammed ile bile Mi'râc'a çıkan benem
Ashâb-ı Suffa'yıla yalıncak olan benem

Sabrıla kanâ'atı virübidüm bunlara
Kırkını bir gönlege kanâ'at kılan benem

Ol kırkdan birisine çaldumıdı neşteri
Kırkından kan akıdup ‘ibret gösteren benem

Âdem Peygamber ile Havvâ yaradılmadın
Uçmak'dan sürülüben ol müflis olan benem

Mûsâ Peygamber ile bin bir kelime kıldum
‘Îsâ Peygamber ile göklere çıkan benem

İbrâhîm Edhem vaktı terk itdi tâc u tahtı
Allâh ‘ışkına bakdı ol sırrı tuyan benem

Abdü'r-rezzâk ol dervîş yoldaş idindi beni
Hallâc-ı Mansûr'ıla dâra asılan benem

‘Ömer-i Hattâb'ıla çok ‘adl ü dâd işledüm
Oglıla fısk içinde hadde basılan benem

Adumı Yûnus dakdum sırrum ‘âleme çakdum
Levh ü kalemden öndin dilde söylenen benem

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar