AŞK İLE GELEN ERENLER

Aşk ile gelen erenler, içer ağıyı nuş eder,
Taptuğa çıkmayan çaylar, deniz ile savaş eder.

Biz bu yoldan üşenmedik, erenlerden usanmadık,
Kimseyi yavuz sanmadık, her ne eder kolmaş eder.

Kolmaşa verdik sözünü, söz ile döğdük yüzünü,
Yaban canavarı gibi, bilinler ondan şeş eder.

Bu sohbete gelmeyenler, Hak nefesi almayanlar,
Sürün onu burdan gitsin, durur ise çok iş eder.

Cahildir manadan almaz, oturur kararı gelmez,
Öleceğini hiç bilmez, yüz bin yıllık teşviş eder.

Dağ ne kadar yüksek ise, yol onun üstünden aşar,
Yunus Emre’m yolsuzlara yol gösterir ve hoş eder.

Yunus Emre


(Şiirin aslı)

‘Işkıla gelen erenler içer aguyı nûş ider
Topuga çıkmayan çaylar deniz ile savaş ider

Biz bu yoldan üşenmedük erenlerden usanmaduk
Kimseyi yavuz sanmaduk her ne ider kolmaş ider

Kolmaşa virdük sözini söz ile dögdük yüzini
Yaban cânâvârı gibi bilinler andan şeş eder

Bu sohbete gelmeyenler Hak nefesi almayanlar
Sürün anı bundan gitsün tururısa çok iş ider

Câhildür ma‘nîden almaz oturur karârı gelmez
Ölecegini hîç sanmaz yüz bin yıllık teşvîş ider

Tag ne kadar yüksegise yol anun üstinden aşar
Yûnus Emrem yolsuzlara yol gösterür vü hoş ider

Yunus Emre

Derleme ve yorum: Zeki Çağlar