Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

MÜŞKÜLÜ HALLEYLEMEK

Müşkülü halleylemek değmenin işi değil,
Bir kişiye ver gönül, bu yola naşı değil.

Evliyanın gönlünden kesme Şey'en Lillâh'ı,
Sana himmet o eyler, göz ile kaşı değil.

Er o dur ki menzilin her dem göstere dura,
Değme arif bu düşü yoramaz, işi değil.

Hak tecelli kılmaya, can aslını bulmaya,
Gönülden sür sivâyı, nazarı dışı değil.

Bu kelâmın mânâsı evliyanın hanıdır,
Yedirmegil cahile ki zira aşı değil.

Yunus bir doğan idi, kondu Taptuk koluna,
Avın şikara geldi, bu yuva kuşu değil.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü