Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

ONDAN YEĞREK NE VARDIR

Ondan yeğrek ne vardır, kişi bile kend'özün,
Kend'özün bilen kişi kamulardan ol güzin.

Kişi gerek çok bile, ol gerek öğüt ala,
Menzile ersem diyen belirsin hazin hazin.

Bu yol yavlak uzaktır, dünyâ sana tuzaktır,
Bu tuzağa uğrayan komaya kılavuzun.

Ben emîn olsam deyen, ya eminlik isteyen,
Geçsin bu kâl ü kilden, toprağa ursun yüzün.

Kim ere kulluk ede, ol azaptan kurtula,
Mutlak ol yarlıganır kim görürse er yüzün.

Yunus bir haber verir, işitenler şâd olur,
Gence uğrasam deyen, izlesin erin izin.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü