Ben yürürüm yana yana, Aşk boyadı beni kana, Ne usluyum ne divane, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Gâh eserim yeller gibi, Gâh tozarım yollar gibi, Gâh akarım seller gibi, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Akarsu gibi çağlarım, Dertli çiğerim dağlarım, Şeyhimi anıp ağlarım, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ya elim al kaldır beni, Ya vaslına erdir beni, Çok ağlattın güldür beni, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Ben yürürüm ilden ile, Şeyh sorarım dilden dile, Gurbette hâlim kim bile? Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Mecnun olurum yürürüm, O yâri düşte görürüm, Uyanır melül olurum, Gel gör beni aşk n'eyledi?.. Miskin Yunus biçareyim, Baştan ayağa yareyim, Dost elinden avareyim, Gel gör beni aşk n'eyledi?..

MÜNKİRLER EVLİYAYA

Münkirler evliyaya Hak yoluna âsidir,
O yola âsi olan gönüllerin pasıdır.

Tattık bu aşk cefasın tâ erince ma'şûka
Zira ki o dost benim derdimin devâsıdır.

Henüz bu yer olmadan, gökler yaratılmadan,
Evliyalar vatanı padişah kalesidir.

Mevlâna Hüdâvendgâr bize nazar kılalı,
Anın görklü nazarı gönlümüz aynasıdır.

Giyikli'nin o Hasan söz ayıtmış kendiden,
Çün keleci Hakk'ındır, kendinin söz nesidir?

Miskin ol bire miskin, gide senden kibr ü kin,
Rüzgâr gelir geçer pes kime ne kalasıdır.

Okuyuban yazmadan, yanılıban azmadan,
Yunus bu aşk sözünü kim bildi bilesidir.

Yunus Emre
Gönderen

0 yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)
ANTOLOJİ
GAZETE MANŞETLERİ


Toplam Sayfa Görünümü